Η Καρδίτσα είναι το μεγαλύτερο δημοτικό διαμέρισμα και έδρα του δήμου Καρδίτσας, ο οποίος είχε πληθυσμό 56.460 κατοίκους κατά την απογραφή του 2011. Στον δήμο περιλαμβάνονται τα δημοτικά διαμερίσματα Αγιοπηγής, Αρτεσιανού, Καρδίτσας, Καρδιτσομαγούλας, Παλαιοκκλησίου και Ρούσσου. Η Πόλη της Καρδίτσας είναι χτισμένη στο δυτικό άκρο του θεσσαλικού κάμπου, δίπλα στον ποταμό Καράμπαλη παραπόταμο του Πηνειού, και είναι διοικητικό, οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο του νομού. Πρόκειται για μία επίπεδη πόλη με πολύ καλή ρυμοτομία και είναι διάσημη για την ευρεία χρήση ποδηλάτων από τους κατοίκους της και μάλιστα αποτέλεσε την πρώτη πόλη στην Ελλάδα όπου κατασκευάστηκε δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται το 17ο αιώνα κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, από Έλληνες και από Τούρκους. Το όνομα της πόλης εικάζεται ότι προέρχεται είτε από τη λέξη “καρυδίτσα”, είτε από τη σλάβικη λέξη gradtitsa, που σημαίνει κωμόπολη. Πληθυσμός: Το κυρίαρχο πληθυσμιακό στοιχείο του θεσσαλικού κάμπου και κυρίως του πεδινού τμήματος του νομού (που αποτελεί το 49% της συνολικής του έκτασης) είναι οι Καραγκούνηδες. Θεωρούνται άμεσοι απόγονοι των πρώτων κατοίκων της περιοχής εδώ και 3000 χρόνια περίπου. Η ετυμολογία της λέξης Καραγκούνης αποτελεί δύσκολη υπόθεση Μια ερμηνευτική προσπάθεια, λιγότερο ή περισσότερο βάσιμη σχετίζεται με το ελληνικό κάρα (κεφαλή) + το ρήμα κουνώ (καθόσον οι καραγκούνηδες συνήθιζαν αντί για την καταφατική απάντηση ναι να κουνούν το κεφάλι τους), άλλη εκδοχή το ότι βρίσκεται στην καρδία-μέσο της Ελλάδος και του Θεσσαλικού κάμπου. Θεωρούνται άνθρωποι ολιγαρκείς, καλοί πεζοπόροι και ιππείς και ιδιαίτερα ανθεκτικοί στις αντίξοες συνθήκες λόγω του ηπειρωτικού κλίματος της περιοχής. Επίσης είναι γνωστή η ευθύτητα στη συμπεριφορά τους και η φιλοξενία. Τέλος σπουδαία είναι η λαϊκή παράδοσή τους και εξίσου χαρακτηριστικά τα έθιμα τους. Η Καρδίτσα είναι η νεότερη από τις υπόλοιπες τρεις θεσσαλικές πρωτεύουσες παρόλο που ο νομός κατοικήθηκε από την αρχή της παλαιολιθικής εποχής. Η πρώτη αναφορά για τον οικισμό γίνεται από τον Άγγλο περιηγητή Leake το 1810, ενώ θα γίνει επίσημα δήμος το 1882, ένα χρόνο μετά την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους. Στις 12 Μαρτίου 1943 η Καρδίτσα γίνεται η πρώτη ελεύθερη πόλη της Ευρώπης με τη βοήθεια των αγωνιστών του Ε.Λ.Α.Σ, ενώ κατά τη διάρκεια της αντίστασης στο οροπέδιο της Νεβρόπολης στη σημερινή λίμνη Πλαστήρα λειτούργησε συμμαχικό αεροδρόμιο. Σε κεντρικό σημείο της πόλης βρίσκεται το υπέροχο άλσος του Παυσιλύπου, με τα ελεύθερα παγώνια, στην άκρη του οποίου δεσπόζει ο ιστορικός μητροπολιτικός ναός των Αγίων Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στη δυτική άκρη του άλσους έχει ανεγερθεί ο έφιππος ανδριάντας του Νικολάου Πλαστήρα. Κοντά στην πόλη υπάρχει επίσης το δάσος της Παπαράντζας (Χίλια Δέντρα), όπου βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και το Μουσείο Ύδρευσης, ενώνεται δε και με ποδηλατόδρομο. Αξίζει τον κόπο να επισκεφθείτε το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς, το Αρχαιολογικό Μουσείο, τη Δημοτική Πινακοθήκη, στο κέντρο της πόλης, το Λαογραφικό Μουσείο Λάμπρου και Ναυσικά Σακελλαρίου περιλαμβάνει αναπαράσταση καραγκούνικου σπιτιού, ενδυμασίες, σκεύη και αντικείμενα του παλαιού νοικοκυριού, το Ατελιέ του Δημήτρη Γιολδάση και την όαση πρασίνου στο πάρκο Παυσίλυπο και για την επισκεψη σε όλα τα παραπάνω μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δημοτικά ποδήλατα. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται τα Καραϊσκάκεια, εκδηλώσεις προς τιμήν του αγωνιστή της Επανάστασης, με συμμετοχή φολκλορικών, χορευτικών συγκροτημάτων από όλο τον κόσμο, στις αρχές Σεπτεμβρίου πραγματοποιείται Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ και τον Οκτώβρη, Εμπορικό Πανηγύρι.

ΧΟΡΗΓΟΙ